Fractal

Ποίηση Ζακ Πρεβέρ – Poésie Jacques Prevert [4 Φεβρουαρίου 1900 - 11 Απριλίου 1977]

Επιμέλεια – επιλογή: Μανόλης Ανδρεδάκης //

 

prevert_

 

Presque 

À Fontainebleau

Devant l’hôtel de l’Aigle Noir

Il y a un taureau sculpté par Rosa Bonheur

 

Un peu plus loin tout autour

Il y a la forêt

Et un peu plus loin encore

Joli corps

Il y a encore la forêt

Et le malheur

Et tout à côté le bonheur

Le bonheur avec les yeux cernés

 

Le bonheur avec des aiguilles de pin dans le dos

Le bonheur qui ne pense à rien

Le bonheur comme le taureau

Sculpté par Rosa Bonheur

Et puis le malheur

Le malheur avec une montre en or

Avec un train à prendre

Le malheur qui pense à tout …

À tout

À tout … à tout … à tout …

Et à tout

Et qui gagne “presque” à tous les coups

Presque.

Σχεδόν 

Στο Φοντελεμπώ

Μπροστά στο ξενοδοχείο του Μαύρου Αετού

Υπάρχει ένας ταύρος σκαλισμένος από τη Ρόζα Μπονέρ*

Λίγο πιο πέρα γύρω γύρω

Υπάρχει το δάσος

Και λίγο μακρύτερα ακόμη

Όμορφο σώμα

Υπάρχει και πάλι το δάσος

Και η δυστυχία

Και δίπλα της η ευτυχία

Η ευτυχία με τα μάτια κομμένα

 

Η ευτυχία με πευκοβελόνες στην πλάτη

Η ευτυχία που δεν σκέφτεται τίποτα

Η ευτυχία σαν τον ταύρο

Σκαλισμένο από τη Ρόζα Μπονέρ

Και μετά η δυστυχία

Η δυστυχία με ένα χρυσό ρολόι

Μ΄ ένα τρένο που θα πάρει

Η δυστυχία που τα σκέφτεται  όλα

Όλα

Όλα … όλα … .όλα …

Και για όλα

Και κερδίζει “ σχεδόν” σ΄ όλα τα χτυπήματα

Σχεδόν.

 

Rosα Βonheur: Γαλλίδα Ζωγράφος (1802- 1899).

Γαλλικά: bonheur = ευτυχία, παίξιμο με το επώνυμο της ζωγράφου και με την έννοια της ευτυχίας

 

Le chat et l’oiseau 

Un village écoute désolé

Le chant d’un oiseau blessé

C’est le seul oiseau du village

Et c’est le seul chat du village

Qui l’a à moitié dévoré

Et l’oiseau cesse de chanter

Le chat cesse de ronronner

Et de se lécher le museau

Et le village fait à l’oiseau

De merveilleuses funérailles

Et le chat qui est invité

 

Marche derrière le petit cercueil de paille

Où l’oiseau mort est allongé

Porté par une petite fille

Qui n’arrête pas de pleurer

Si j’avais su que cela te fasse tant de peine

Lui dit le chat

Je l’aurais mangé tout entier

Et puis je t’aurais raconté

Que je l’avais vu s’envoler

S’envoler jusqu’au bout du monde

Là-bas où c’est tellement loin

Que jamais on en revient

Tu aurais eu moins de chagrin

Simplement de la tristesse et des regrets

Il ne faut jamais faire les choses à moitié.

 

Ο γάτος και το πουλί 

Ένα χωριό ακούει θλιμμένο

Το τραγούδι ενός πληγωμένου πουλιού

Είναι το μοναδικό πουλί του χωριού

Και ο μοναδικός γάτος του χωριού

Τόχει φάει μισό

Και το πουλί σταματά να τραγουδά

Κι΄ ο γάτος σταματά να γουργουρίζει

Και να γλείφει τη μουσούδα του

Και το χωριό κάνει στο πουλί

Μια μεγαλοπρεπή κηδεία

Κι΄ ο γάτος που είναι καλεσμένος

 

Περπατά πίσω από μικρό αχυρένιο φέρετρο

Όπου κείτεται το νεκρό πουλί

Που το κρατά ένα μικρό κορίτσι

Που κλαίει ασταμάτητα

Αν ήξερα πως θα σου προξενούσε τόσο πόνο

Της λέει ο γάτος

Θα το είχα φάει ολόκληρο

Και μετά θα έλεγα

Πως τόχα δει να φεύγει πετώντας

Πετώντας ως την άκρη του κόσμου

Εκεί κάτω που είναι τόσο μακριά

Απ΄ όπου κανείς ποτέ δεν γυρίζει

Θα ήσουν λιγότερο  θλιμμένη

Απλά λύπη και νοσταλγία

Δεν πρέπει να κάνουμε τα πράγματα μισά.

Ετικέτες: ,
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Back to Top