Fractal

Διήγημα: “(Φρ)έαρ”

Του Δημήτρη Χριστόπουλου // *

 

429879_3433173466616_1188780466_3475581_358683332_n

Το ’49 ο φιλόλογος της Δ’ Γυμνασίου, άνθρωπος δύστροπος αλλά φανατικός με τ’ αρχαία, τον σήκωσε στον πίνακα για να κλίνει το ουσιαστικό το «φρέαρ». Ο φίλος του ο Τάκης θα έκλινε «τὸ ἔαρ». Ένιωσε αδικημένος. Το «ἔαρ», σκέφτηκε, δεν έχει πληθυντικό, ένα είναι και φεύγει γρήγορα, ενώ το άλλο το δικό μου… Τον πληθυντικό τον γνώριζε από πρώτο χέρι. Τα βράδια άκουγε αντίλαλους από τα τοιχώματα των πηγαδιών, βογγητά γυναικών, παιδικές φωνές, κι αυτός έκλεινε τ’ αφτιά του να μην ακούει. Ορκίστηκε να μην τα πλησιάσει και να τ’ αφήσει άκλιτα. Τα χρόνια πέρασαν αλλά κάθε άνοιξη –όρκο παίρνει- αφουγκράζεται τους ίδιους ήχους λες και στοίχειωσαν τον τόπο. Τώρα, γέρος, πεταμένος σε κάποιον οίκο ευθανασίας, τις νύχτες που ύπνος δεν του κολλάει, προσπαθεί να θυμηθεί την κλίση των τριτόκλιτων ονομάτων. Το «ἔαρ» τού φαίνεται λέξη ξένη και άκλιτη. Το «φρέαρ» το θυμάται αλλά δεν το κλίνει· φοβάται τις πτώσεις.

 

* Ο Δημήτρης Χριστόπουλος ζει και εργάζεται ως φιλόλογος στον Πειραιά. Το 2013 κυκλοφόρησε η πρώτη συλλογή διηγημάτων του με τίτλο «δημόσιες ιστορίες» (εκδ. Πηγή)

 

Ετικέτες:
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Back to Top