Fractal
  • f9
    Ένα ποίημα: «Tα φαινόμενα απατούν»

    Της Πόλας Βακιρλή- Γιαννακοπούλου // *       ΤΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΑΠΑΤΟΥΝ   Καρύδια ξεδιαλεγμένα ένα ένα στοιβαγμένα σε καλάθι ομορφόπλεχτο απλώνεις το χέρι παίρνεις κάποιο το καθαρίζεις. Το σφιχτό καλοφτιαγμένο καβούκι του σ” έχει μόλις εξαπατήσει μέσα κούφιο κενό

    Περισσότερα
  • f10
    Διήγημα: «Παράκληση στη σκοτεινή Μητέρα»

    Του Δημήτρη Σούκουλη //   Αφιερώνεται σε όσους μισούν την ομίχλη και το ημίφως. Σε όσους φεύγουν και σε όσους σθεναρά απομένουν να παλεύουν. Στην καλή μου φίλη Γιώτα Κατσώλη.     Από την αρχή κιόλας με τραβούσες σαν πεταλούδα

    Περισσότερα
  • F12
    «War Cigarettes»: Τρία ποιήματα

    Του Γιώργου Αθανασόπουλου // *         Μια Παναγία ορφανή   Μια Παναγία ορφανή κι ένας καφές να περιμένει Ηλί λαμά σαβαχθανί λένε της γης οι κολασμένοι Ρούχα φοράω δανεικά Δικούς μου κάνω κόσμους ξένους Αντίδωρο στη λησμονιά

    Περισσότερα
  • F13
    Ποίηση: «Δίψα»

    Της Μαρίας Κατεινά // *         Σα λαίμαργο παιδί χώνω το χέρι στο βάζο των αναμνήσεων κι ανακατεύω Διαλέγω τ” όνομα σου. Ξετυλίγω τις λέξεις σου. Γεύομαι τα μάτια σου. Κόβω τα χείλη σου. Σε καταπίνω. Μετά

    Περισσότερα
  • f15
    Διήγημα: «Ο ταξιδιώτης»

    Της Ράνιας Παπακώστα // *         Εσένα ταξιδιώτη, που τώρα βρίσκεσαι πεσμένος χάμω με ξερά κίτρινα φύλλα να κρύβουν το πρόσωπό σου, άυπνος και νηστικός για μέρες, άφησέ με να διηγηθώ τη ιστορία σου. Περνώντας από το

    Περισσότερα
  • f18
    Δύο ποιήματα: «Νύχτα» & «Αναδρομή»

    Του Αντώνη Κηπουρού // *       ΝΥΧΤΑ   Ξύπνησα τη νύχτα Απ’ το βαθύ της ύπνο Άναψα τ’ αστέρια Για να σηκωθεί   Τόσοι περιμένουν Το βαρύ της πέπλο Να σκεπάσουν λύπες Που ‘ναι ασήκωτες   Άλλοι την

    Περισσότερα
  • poetry-sm
    Πέντε ποιήματα

    Του Ντέμη Κωνσταντινίδη // *     Παρατήρηση Μικρή αράχνη φτύνει άσπρο νήμα κι από ξερό κλαδί κρεμιέται   ολοένα πλέκοντας υπομονετικά ακτινωτά δεσμά.     Ερμού Πλάι του δρόμου, τυπικοί ανύποπτοι πρωινά σέρνουν σκυλοτόμαρα. Λίγο σταματούν. Συνεχίζουν…     Πρόποση

    Περισσότερα
  • f10
    Ένα ποίημα

    Του Ιωάννη Παπαγεωργίου // *       Και τι είμαστε; Απλοί περαστικοί, σε ξενοδοχείο ανέκαθεν εκεί.   Βαδίζουμε με τις πλάτες μας στο μέλλον αιχμάλωτοι στο τώρα το επιμένον. Έναν ο κόσμος μας γνωρίζει χρόνο σε κοντινό και απόμακρο

    Περισσότερα
  • f18
    Δοκίμιο: «Likes…»

     Της Ευαγγελίας Τυμπλαλέξη // *     Από φαινομενικά μετριοπαθές μετερίζι η Τεχνοκρατία δηλοποιεί ξεκάθαρα πως οι μάζες πλέον δεν βουλεύονται, βουλεύεται μόνον η μηχανή. Η απανθρωποποίηση του ατόμου είναι γεγονός. Αν αφετηρία των διεθνών σχέσεων είναι η ύπαρξη πολιτικών

    Περισσότερα
  • poetry_typewriter
    Τρία ποιήματα

    Του Κώστα Τζαβέλα //        ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΦΡΑΣΗ-ΔΙΗΓΗΜΑ ΤΟΥ ΧΕΜΙΝΓΟΥΕΙ “ Πωλούνται βρεφικά παπούτσια, δεν φορέθηκαν ποτέ”   Θόρυβος, θόρυβος κάθε μέρα την ίδια ώρα, ξυπνάω από την φασαρία που κάνει αυτή η ρουφτήχτρα των βρωμερών σκουπιδιών που

    Περισσότερα

Back to Top