Fractal
  • f2
    Πέντε ποιήματα

    Της Κατερίνας Κανάκη – Αξούγκα //         ΣΤΟΝ ΗΧΟ ΤΟΥ ΧΙΟΝΙΟΥ   Φθάνοντας ζήτησες τις χούφτες μου να ζεστάνω τα παγωμένα σου δάχτυλα. Έφερνες μια ριπή έμπνευσης με στίχους ερωτικούς να με πλανέψεις. Και πριν προλάβεις να

    Περισσότερα
  • f1
    Διήγημα: «Πηγάδι»

    Της Γιώτας Αναγνώστου //       Ήμουν βαθιά και σκοτεινή. Ήμουν ένα πηγάδι. Σ’ έναν ξερό κάμπο ήταν η θέση μου. Το στόμα μου έχασκε ορθάνοιχτο. Το σώμα μου όλο θαμμένο στη γη. Βουερή και χυμώδης μ’ αγκάλιαζε. Κανένας ξωμάχος

    Περισσότερα
  • f3
    Ένα ποίημα: «Σε ψάχνουν δρόμοι, παντού Λασίθι»

    Της Ζωής Δικταίου // *       Σε ψάχνουν δρόμοι, παντού Λασίθι     Φωτογραφία: Γιάννης Σιγανός     Να πέφτει χιόνι, σαν παραμύθι Ονείρου απόβραδο, ζεις στο Λασίθι Το μέλλον άργησε μα δεν πειράζει Ο πρώτος έρωτας εκεί

    Περισσότερα
  • f4
    Ένα ποίημα: «To φως του φίλου»

    Του Χρήστου Δημούλα // *     ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΦΙΛΟΥ   Που να ‘σαι φίλε τώρα μες στην νυχτιά την παγερή πού να σε βρίσκει η μπόρα και η σιωπή η ηχηρή;   Που να γυρίζεις, τι να κάνεις

    Περισσότερα
  • f17
    Πέντε πεζά κείμενα

    Του Γιώργου Γκανέλη // *       ΜΙΑ ΨΥΧΗ Η αποψινή βροχή μου θυμίζει τα ορφανά χρόνια που στάζουν απ’ το φεγγίτη, ολομόναχες ψυχές που ανέβηκαν στον ουρανό και κρίθηκαν ανεπιθύμητες και τώρα επιστρέφουν βίαια ριγμένες από ένα σύννεφο.

    Περισσότερα
  • f17
    Τρία ποιήματα

    Του Χρήστου Κεραμίδη // *       ΕΠΙΛΟΓΕΣ   Βρήκα τη δύναμη να φύγω γλιστρώντας σε ποταμούς που κύλησαν δίπλα μου αμίλητοι   Βρήκα τη δύναμη να φυλάξω εκείνο μόνο το υπέροχο ποίημα που πάντα θα με ξεπερνά και

    Περισσότερα
  • f17
    Ποίηση: «Έρωτας και λάσπες»

    Του Χριστόφορου Τριάντη // *       Οι στρατιώτες της τύχης σκότωσαν τον έρωτα. Και τον πέταξαν στις αλυκές, να τον χλευάζουν οι βοσκοί του μίσους, σαν είδαν τα φτερά του στις λάσπες να κυλιούνται. Οι όχλοι έτρεξαν και

    Περισσότερα
  • f6
    Ποίηση: «Πεζές σκέψεις χωρίς ΟΙΗΣΗ»

    Της Κωνσταντίνας Ζαγάρη // *     Σ΄ αγαπώ   «Το μόνο σπίτι που θ” αποκτήσω ποτέ είναι μια μικρή κουκκίδα στη σκέψη σου Τα βράδια που το φεγγάρι ρίχνει το παγωμένο φως του στον καθρέφτη της ψυχής μου Εκεί

    Περισσότερα
  • f7
    Ένα ποίημα: «Για ποιούς ξεσήκωσες τσιτάτα αητέ»

     Του Νικήτα Καμπάνη // *       Για ποιούς ξεσήκωσες τσιτάτα αητέ   Εδώ αλλόκοτα πατούμε πια το χώμα Εδώ τη λευτεριά ξεχνούμε αντάμικα να πούμε ακόμα Ζόρικα βράδια όπως την 6η του Δεκέμβρη έχει… Μια θαρραλέα γουλιά μέσα

    Περισσότερα
  • f8
    Πέντε ποιήματα

    Της Μαίρης Πέστροβα //         Εξημερώνεται το τέρας δίχως θηριοδαμαστή; Αυτά τα μικρά με κάνουν να πονώ. σύντομες φράσεις σύντομες λέξεις καταστάσεις κομμένες στα δυο προ-σε-κτι-κά ανάμεσα σε λέξεις ανάμεσα σε φράσεις το βουβό μου κλάμα χαώδες

    Περισσότερα

Back to Top