Fractal
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ody_1
    Νοσταλγώντας την Οδύσσεια!

    Του Νίκου Τσούλια // *     Τίποτα πιο γλυκό από πατρίδα και γονιούς (Οδυσσέας προς τον Αλκίνοο)   Πάντα νοσταλγώ το έπος της νοσταλγίας, το μεγάλο “παράδειγμα” της αγωγής. Ίσως γιατί ήταν η πρώτη μεγάλη και αληθινή ιστορία που

  • liza
    Οι 5 Καλύτεροι Τρόποι για να Ξεγελάσετε τις Κακές Σκέψεις

    Γράφει η Δρ. Λίζα Βάρβογλη //   Σας έχει τύχει να μη μπορείτε να κοιμηθείτε επειδή μια επίμονη κακή σκέψη έχει κολλήσει στο μυαλό σας;  Σας έχει τύχει να σκέφτεστε ξανά και ξανά το ίδιο πράγμα, τον ίδιο διάλογο που κάνατε

  • melina-nt
    Από το ημερολόγιο της Μελίνας

    Γράφει η Ασημίνα Ξηρογιάννη //   Ιωάννα Μπαμπέτα «Η Μελίνα ντετέκτιβ», εικονογράφος: Ναταλία Καπατσούλια, εκδ. Μεταίχμιο, σελ. 48   Στη σειρά του Μεταιχμίου «διαβάζω ιστορίες» περιλαμβάνονται βιβλία που τα παιδιά μπορούν να διαβάζουν μόνα τους. Βιβλία σε λόγο λιτό, γλώσσα

  • epochi-afis_cover
    Βαθύ συναίσθημα και κοινωνική ευαισθησία

    Γράφει η Περσεφόνη Τζίμα //   Κούλα Αδαλόγλου, «Εποχή αφής», εκδ. Σαιξπηρικόν, 2016   Το καινούριο βιβλίο «Εποχή αφής» με τα ποιήματα της Κούλας  Αδαλόγλου το διάβασα με γνήσια ευχαρίστηση και  είδα με χαρά την ποιητική της ωρίμανση και την ευρηματικότητά

  • thumbnail_rena2
    Διήγημα: «Ο θηρευτής»

    Γράφει η Ρένα Πετροπούλου Κουντούρη // *       Ξημερώματα. Έχουμε βγει για κυνήγι. Η προσοχή τεταμένη, η σιωπή υπόκωφη, βαραίνει η στιγμή. Μα μια αδύναμη, σιγανή βροχή σπρωγμένη απ’ του ανέμου το μένος, αποφασίζει ξαφνικά να κάνει μια

  • olog_1
    ΟΛΟΓΡΑΜΜΑΤΑ: Ο αόρατος κόσμος των ορατών ψευδαισθήσεων

    Γράφει ο Παναγιώτης Καμπάνης // *   «Τυφλός τω τοίχω επερειδόμενος, έως ώδε ο κόσμος έφη.» (τυφλός, όταν έπεσε σε εμπόδιο είπε, μέχρις εδώ φτάνει ο κόσμος;)     Το πνεύμα χρησιμοποιεί τις εικόνες για να συλλάβει την ύστατη πραγματικότητα

  • katopin_cover
    Μια “καλή θέα” του εαυτού μας

    Γράφει η Διώνη Δημητριάδου //   «Κατόπιν σύστασης γιατρού» μια μυθιστορία της Ολβίας Παπαηλίου από τις εκδόσεις Θράκα   Έλεγε κάποιος που λεγότανε πως ήτανε σοφός, ότι την κάθε μέρα (και την ίδια τη ζωή μας) ωραίο πως θα ήταν

  • vivliofagos-kata-lathos_cover
    Φιλαναγνωσίας το ανάγνωσμα

    Γράφει η Ασημίνα Ξηρογιάννη //   Μαρία Παπαγιάννη «Βιβλιοφάγος κατά… λάθος!», εικονογράφηση: Σοφία Τουλιάτου, Πέτρος Μπουλούμπασης, εκδ. Πατάκη, 24 σελ.   Από τη σειρά του Πατάκη «χωρίς σωσίβιο», που απευθύνεται σε μαθητές της πρώτης και της δευτέρας δημοτικού, ένα βιβλίο

  • ar_5_cover
    Αήρ λικνίζει

    Γράφει ο Στάθης Κομνηνός [1] // *       Κυκλοτερές περί γαίαν ελίσσεται αλλότριον φως   Αδιάφορο, άχρηστο, καταγέλαστο και πολλαχώς πορνικά εμπορεύσιμο, υπό τους πλέον ατσαλάκωτους και απαστράπτοντες βρυχηθμούς, από νεόκοπους όσο και πανάρχαιους εμπορομανείς βαρβάρους των αισθήσεων, μογγόλους των

  • zwi-thanatos_cover
    Ζήτημα ζωής και θανάτου [για παιδιά]

    Γράφει η Ασημίνα Ξηρογιάννη //   «Η ζωή και ο θάνατος» των Μπριζίτ Λαμπέ και Μισέλ Πυές, Μετάφραση: Βίτω Αγγελοπούλου, Εικονογράφηση: Ζακ Αζάμ, Εκδ. Άγκυρα, 39 σελ.   Από τη σειρά  «Γεύση από φιλοσοφία» των εκδόσεων Άγκυρα ένα ιδιαίτερο βιβλίο,

  • bet1
    Γιατί το βιβλίο ήταν, είναι και θα παραμείνει ο πρωταγωνιστής της λύτρωσης του νου, της ψυχής και ο θησαυρός της γνώσης!

    Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη // *     Παραμύθια, ιστορίες και βιβλία που είναι γεμάτα από τις αξίες της ζωής. Από εκείνα τα μικρά καθημερινά πράγματα που συμβαίνουν σε όλους και αλλάζουν την σκέψη και την ψυχή ίσαμε τα μεγάλα

  • varvarigos
    «Το πρώτο βήμα» – Διήγημα του Δημήτρη Βαρβαρήγου

      Κάποτε υπήρχε ένας μεγάλος άνθρωπος που τον έλεγαν Εύδρομο, του είχαν δώσει αυτό το όνομα γιατί σε όλη του τη ζωή δεν είχε ούτε μια μέρα σταματήσει να περπατάει.   Από παιδί είχε βάλει σκοπό στη ζωή του να

  • afor_6
    Γεράσιμος Δενδρινός: Αφορισμοί [ Από αδημοσίευτη συλλογή ]

        1. Είμαι ένα σώμα με καταρρέον πρόσωπο. Αγναντεύω τον κόσμο και αυτό μου αρκεί. Ανήκω στα διαβάσματά μου, στα γραψίματά μου, στους νεκρούς, στους σιωπηλούς και στους αφανείς. Από τις στάχτες τους αντλώ την Αγάπη. Σπανίως πιστεύω στα

  • koug1
    Μια ευφυής σύλληψη για τον κόσμο

    Γράφει ο Ζαχαρίας Κατσακός // *   ✔  Βιβλία που διαβάστηκαν και συζητήθηκαν στον Λογοτεχνικό κύκλο Ηρακλείου Γιάννη Κουγιουμουτζάκη, «Το μεγάλο αστείο του κόσμου – Επιστημονική παρωδία», Εκδόσεις Δοκιμάκης, Ηράκλειο 2010   «Το μεγάλο αστείο του κόσμου» του Γιάννη Κουγιουμουτζάκη

  • vlahou
    Εσωτερική ζωή

    Γράφει ο Δημήτρης Βαρβαρήγος // *   «Εφαπτόμενη του απείρου», Ποιητική συλλογή της Τζένης Βλάχου – Κουφοπούλου   «Εφαπτόμενη του απείρου» είναι μια ποιητική συλλογή γεμάτη λυρισμό και λεπτότητα συναισθηματική. Ποίηση γνήσια που ο ανθρώπινος πόνος ως θεματικός παράγοντας αγγίζει

  • ekp1
    Τι μπορεί να κερδίζει ο εκπαιδευτικός από τους μαθητές;

    Γράφει ο Νίκος Τσούλιας // *     3ο Γενικό Λύκειο Ζωγράφου     Συνήθως οι συζητήσεις που γίνονται στο σχολείο και στην κοινωνία αφορούν την παραδοσιακή εκπαιδευτική οδό, τι κερδίζουν οι μαθητές από τους εκπαιδευτικούς. Και αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό,

  • odigos_syggrafis_cover
    Η αρχιτεκτονική της γραφής

    Γράφει η Ελένη Γκίκα //   Κυριάκος Αθανασιάδης «Οδηγός συγγραφής», εκδ. Ψυχογιός, σελ. 150   Γεννιέται ή γίνεται ο συγγραφέας; Το μυθιστόρημα στο ψιθυρίζει ο Θεός ή ο απόλυτος αρχιτέκτων είσαι εσύ; Υπάρχουν κανόνες ή το ταλέντο σου μόνο αρκεί;

  • ptwsi_cover
    Σάτιρα, κομματικοί σάτυροι και λοιπές παραμυθίες

    Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος //   «Η πτώση και άλλες ιστορίες» του Φρίντριχ Ντίρενματ, μτφ: Βασίλης Πατέρας, σελ. 208, Εκδ. Ροές   Στα βάθη του μακρινού 1970 ανάγεται η σχέση που ανέπτυξε ο Φρίντριχ Ντίρενματ με το ελληνικό αναγνωστικό κοινό.

  • dagkoulas_cover
    Ο Διάβολος της Θεσσαλονίκης

    Γράφει ο Μίνως- Αθανάσιος Καρυωτάκης //   «Δάγκουλας, ο «δράκος» της Θεσσαλονίκης» του Ανδρέα Βενιανάκη, Εκδ. Επίκεντρο, σελ. 336   Η γερμανική κατοχή της Θεσσαλονίκης θα ξεκινήσει ουσιαστικά στις  9 Απριλίου 1941, όταν τα ναζιστικά στρατεύματα θα εισέλθουν στην πόλη.

  • ekp2
    Όμορφα τα μυστικά της Διδασκαλίας…

    Του Νίκου Τσούλια // *     William M. Paxton (1869–1941), The Note (Mrs. Ernest Major), ca. 1902           Μια από τις μεγάλες προκλήσεις της Διδασκαλίας – που τίθεται κάθε φορά στον εκπαιδευτικό – είναι το πώς θα μετασχηματίσει το ευρύ

ΑΦΙΕΡΩΜΑ:
ΑΦΙΕΡΩΜΑ:
ΧΟΡΗΓΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ:
ΧΟΡΗΓΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ:
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΥΛΗ
f10
Διήγημα: «Ο καπνισμένος πατέρας»

Της Λένας Κορομηλά // *     Όταν ο πατέρας μου ήταν δέκα χρονών, λίγο μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, ήξερε πολύ καλά και όχι με κάποιον αόριστο τρόπο, ότι, όπως και ο πατέρας του, θα γινόταν καπνέμπορος. Τον έβλεπε

Περισσότερα
  • f9
    Ποίηση: «Η άρνηση της ωραίας κοιμώμενης»

    Του Βιργίλιου Βεργή // *       Μία νύχτα αφέγγαρη, σε ώρα ανασκάλεψης μνήμης και φωτογραφίας, διέκρινα την ασπρόμαυρη όψη σου πάνω στης αποτύπωσης το πιο ευπαθές. Θύμιζε φεγγάρι.   Ολόκληρο άλμπουμ συντήρησης φυλάττω εκατέρωθεν της αδηφάγου σκόνης. Ξεκάθαρα

    Περισσότερα
  • f4
    Διήγημα: «Μολεμένη (;) Πολιτεία»

    Της Μάρης Τσαμακίδου Παπαποστόλου // *       Ζω εδώ και εννέα χρόνια σε μια νέα, μεγάλη, πόλη, θαυμαστή και θαυμάσια, που δεν ήξερα ότι θα ήταν δυνατόν να υπάρξει, που αγνοούσα την ύπαρξη τόσων «ιδιαίτερων» ανθρώπων και που

    Περισσότερα
  • f14
    Ποίηση: «Μπαλάντα»

    Της Ρούλας Τριανταφύλλου //        Τον καιρό που αιχμαλώτιζαν πουλιά Τον καιρό που φλύαρα ποτάμια Ακούμπησαν σύνορο θάλασσας Και σώπασαν   Τον καιρό που πέτρωσαν χρόνοι Εκεί όπου και το αίμα παγώνει   Όπου ήλιος καίει ανάσες και

    Περισσότερα
  • f3
    Διήγημα: «Ασυλία»

    Της Νιόβης Ιωάννου // *     Είχε περάσει κιόλας ένας μήνας από τότε που σφάλισε ερμητικά τα μάτια κι αφέθηκε να την οδηγήσει το σκοτάδι. Ένιωθε γαλήνη και θαλπωρή. Όπως όλοι εκείνοι που ξέρουν ν’ απολαμβάνουν μυστικά την ασυλία

    Περισσότερα
  • f19
    Διήγημα: «Οι απείθαρχες γόβες της Έλσας Γεωργίου»

    Της Δέσποινας Βέλλα //     Η Έλσα Γεωργίου δεν ήταν μια συνηθισμένη γυναίκα. Ήταν ένας μύθος. Είχε μια άγρια και ταυτόχρονα φινετσάτη ομορφιά, αλλά και μια ακαταμάχητη γοητεία, που τραβούσε τους άνδρες από το γιακά και εξαγρίωνε τις γυναίκες

    Περισσότερα
  • f17
    Διήγημα: «Βαρομετρικό χαμηλό»

    Του Κώστα Παπαδομανωλάκη //       Κάθε γράμμα ξεκινάει με μία προσφώνηση. Αλλά εγώ δεν ξέρω πώς να σε πω. Και αυτό, γιατί δεν έχω βρει ακόμα τη λέξη, που να περιγράφει το άπειρο. Τώρα έχω μηδενίσει. Έχω φτάσει

    Περισσότερα
  • psyri
    Διήγημα: «Κάθε δυνατός συνδυασμός»

    Της Τζίνας Ψάρρη //       Παραμυθένια κάστρα και ιππότες δυστυχώς δεν υπήρχαν στην δική μου ζωή. Δράκους έβρισκα μπροστά μου ολοένα, σε όποια παραδοξότητα κι αν εμφανίζονταν, σε όποια εξουσία του ενός πάνω στον άλλον ανακάλυπτα. Και μια

    Περισσότερα
  • f6
    Ποίηση: «Άμυνα»

    Του Γρηγόρη Σακαλή // *       Ξημέρωσε πέρασε άλλη μία νύχτα που δεν κοιμήθηκες κι ας πήρες μια χούφτα υπνωτικά κάτι δεν σ’ αφήνει να γαληνέψεις είναι όλα αυτά που έζησες τα τελευταία χρόνια σε ευαγή ιδρύματα ή

    Περισσότερα
  • f18
    Δοκίμιο: «Θεός, άνθρωπος και επιστήμη»

    Του Σάκη Αλμπαντή  //     Διαβάζω, τελευταία, πολλές ανοησίες από φανατικούς θρησκευόμενους, που με οδηγούν στο άλλο άκρο, στην απόρριψη του Θεού. Κι αυτό δεν μ’ αρέσει, για καθαρά προσωπικούς και ευρύτατα ηθικούς λόγους. Κυρίως διότι αποΐεροποιείται έτσι η Φύση και η

    Περισσότερα
  • f15
    Ποίηση: «Δοκιμές VII – Αποστάσεις»

    Του Νίκου Ρούπα // *     Στερεύουν τα λόγια, οι πράξεις, στο αποκύημα του μεταμεσονύχτιου. Στερεύει και το σάλιο μου εκείνο της τέχνης το «άγιο δάκρυ» που μαγγανείες σμιλεύει. Κι η αφή μου, απούσα στο άγγιγμα ενός γερανιού, γερασμένου.

    Περισσότερα
  • f8
    Τέσσερα ποιήματα

    Της Μαρίας Ιωάννου // *       1. Οι έρωτες τον Αύγουστο … Είναι αλλιώτικοι Έχουν μια θλίψη Κάτι που αρχίζει για να τελειώσει σύντομα Μια γεύση παγωτό που λειώνει Μυρωδιά θαλασσινής αύρας που απομακρύνεται Τον καπνό του τελευταίου

    Περισσότερα
  • f12
    Δοκίμιο: «Λόγος για την ποιήση»

    Του Δρ Ανδρέα Γ.Λίτου // *     Ποίηση είναι η μετάβαση μιας Ιδέας από την ανυπαρξία σε ένα είδος ύπαρξης. Δεν είναι μόνο αυτό όμως, αλλά και χίλιες τόσες άλλες εκφάνσεις και λογικές και υπέρλογες εκφράσεις. Η Ποίηση είναι

    Περισσότερα
  • f2
    Ποίηση: «Ανακλώμενοι καθρέπτες»

    Του Αργύρη Ευαγγελούλη // *     Ανοίκειο το αληθινό μας όνειρο κι ο άνθρωπος ο ένας που υποφέρει σε μια συλλογή ολοένα βαθύτερη καθώς ο άλλος –άνθρωπος– χωρίς βλέμμα στέκεται στο πέρασμα επάνω.   Ποτέ δεν έπαψε το σκοτάδι

    Περισσότερα
  • f16
    Τρία ποιήματα

    Του Γιώργου Δελιόπουλου // *       Τοκογλύφος   Σαράντα καλοκαίρια με προσπέρασαν γυμνά και βιαστικά χωρίς μια στάση και κουβαλούσαν μια ολόκληρη ζωή με υπολείμματα χαράς, γυάλινους έρωτες, χάρτινα λόγια, σκουριασμένες αναμνήσεις και με στιγμές που συνεχώς ανακυκλώνονται

    Περισσότερα
  • f13
    Αφήγημα: «Η θεία Τασώ»

    Της Μαίρης Πέστροβα //      Η θεια Τασώ ήταν συμμαθήτρια της γιαγιάς. Συνήθως την συναντούσα στο πάλε ποτέ ξωκκλήσι του Προφήτη, νυν εκκλησάκι της γειτονιάς, μικρό και περιποιημένο, πρόθυμο να δεχτεί τον κάθε ευσεβή περαστικό, τον κάθε πονεμένο. Τα

    Περισσότερα
  • f1
    Ποίηση: «Ανεκπλήρωτο»

    της Αρετής Μαυροπούλου //     Μετέωρο έμεινε το χέρι να αναζητά την επαφή σου άγονη στείρα η προσμονή που κάποτε φορούσε τα καλά της.   Μα οι στίχοι παρέμειναν ωραίοι να περιδιαβαίνουν στην εύοσμη παρουσία σου. Μισά τα φιλιά

    Περισσότερα
  • f11
    Ποίηση: «Παιχνίδι»

    Της Κατερίνας Κανάκη- Αξούγκα //        Είπες «θα βάλω ένα μυρμηγκάκι στο γόνατό σου ν’ ανεβαίνει. Το φουστάνι θα σηκώνεις για να δούμε που θα πάει. Την πρώτη Άνοιξη θα δείξει.» Ας παίξουμε λοιπόν, μέσ’ στον αιώνα που

    Περισσότερα
  • f5
    Διήγημα: «Κατάθεση ψυχής»

    Της Βίκυς Ρηγάτου // *     «Νομίζω ότι χρειάζομαι ιατρική παρακολούθηση». Όταν άκουσα αυτή τη φράση να βγαίνει απο το στόμα μου, κατάλαβα πόσο πολύ το έχω ανάγκη και πόσο μακριά βρίσκομαι από τον εαυτό μου. Η απόσταση είναι

    Περισσότερα
  • f21
    Ποίηση: «Τέχνη υποκριτική»

    Της Κατερίνας Κανάκη- Αξούγκα //      Κάθε μέρα πρόβαρε τους ρόλους με το νου της «παρά τους πόδας» στον Έρωτα. Εκ δεξιών η οδός της ευθύτητας, η αγαθή μερίδα της μαθητείας, ο νάρδος της ταπείνωσης, τα χυμένα μαλλιά της

    Περισσότερα

Back to Top