Fractal
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • d2
    «Μαμά σαν ζώο, σαν φυτό, και σαν σταχτοδοχείο» – Διήγημα της Φωτεινής Τσαλίκογλου

         Ο Ιούλιος ήταν ανυπόφορα ζεστός. Δεν θυμάται άλλο τέτοιο καλοκαίρι. Σου έπαιρνε την αναπνοή. Έλεγες θα λιποθυμήσεις. Σαν φαντάσματα οι άνθρωποι στους δρόμους με κινήσεις στο ρελαντί, πρόσεχαν μην κάνουν καμιά παραπανίσια κίνηση και καταρρεύσουν από έλλειψη σθένους….

  • Maria_liakou
    Προδημοσίευση από το καινούργιο ανέκδοτο μυθιστόρημα της ΜΑΡΙΑΣ ΛΙΑΚΟΥ

      Περίληψη:   Μια  γυναίκα πενήντα χρονών ψυχολογικά τσακισμένη μέσα σε μια  λάθος συμβίωση αποφασίζει μια παγωμένη νύχτα του χειμώνα να περάσει  για πρώτη φορά την νύχτα της «στον δρόμο».  Εκεί στον κόσμο των αστέγων συναντά μια ποιήτρια και αναπτύσσεται

  • tax_cover
    Επανεφεύροντας εαυτόν: η αιώνια επιστροφή

    Γράφει η Ελένη Γκίκα //   Ζαν- Κριστόφ Γκρανζέ «Ταξιδιώτης δίχως αποσκευές», Μετάφραση: Μαρία Γαβαλά, Εκδ. Καλέντης, σελ. 956   Με έρευνες ετών στις δημοσιογραφικές αποσκευές του, ο Ζαν – Κριστόφ Γκρανζέ, μαιτρ του ατμοσφαιρικού θρίλερ, καταλύει τα σύνορα στις

  • dihghma
    Διήγημα Fractal: «Η εξομολόγηση του Τζακ…»

    Του Δημήτρη Βαρβαρήγου // *     Πόσο βλάκας είμαι;… αναρωτιέμαι πολλές φορές γιατί δεν με καταλαβαίνω. Τόσο δύσκολος είμαι και απρόσιτος σε τούτη τη ζωή; Από κουτάβι, όταν άρχισα να θυμάμαι τον εαυτό μου, πάντα κάτι μου έλλειπε. Ανικανοποίητος,

  • conf_2
    Ομολογία ακριβής λογοτεχνίας

    Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος //   «Confiteor» του Ζάουμε Καμπρέ, μετάφραση: Ευρυβιάδης Σοφός, σελ. 736, Εκδ. Πόλις   Ο ευκταίος μαξιμαλισμός της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας. Όταν ο Ούγκο Κλάους έγραψε τη «Θλίψη του Βελγίου» (εκδ. Καστανιώτης). Όταν ο Χάρι Μούλις συνέθεσε

  • stromatsada
    Σημασία είχε η ανάμνηση

    Γράφει η Διώνη Δημητριάδου //   «Οι τελευταίοι φανατικοί της στρωματσάδας», νουβέλα του Στάθη Ιντζέ, εκδόσεις Θράκα   Ο χρόνος παίζει παράξενα παιχνίδια. Ασύλληπτη επί της ουσίας έννοια, μπερδεύει τα διαστήματά του, έτσι που τα όρια του παρόντος συνθλίβονται από

  • ian_1
    Παραπατώντας στην αφιλόξενη βοτσαλωτή ακτή του Ian McEwan

    Του Γεωργίου Νικ. Σχορετσανίτη //   Ίαν ΜακΓιούαν, «Στην ακτή». Μετάφραση: Ελένη Ηλιοπούλου. Εκδόσεις Πατάκη. 2007     ‘Ήταν και οι δύο νέοι, μορφωμένοι και άπειροι εκείνη την πρώτη νύχτα του γάμου τους, αλλά στην εποχή που ζούσαν, μια συζήτηση

  • d4
    «Το κόκκινο μπουφάν» – Διήγημα της Εύας Στάμου

        Άνοιξε την πόρτα του ταξί και με το σακίδιο στον ώμο προχώρησε στην εντυπωσιακή είσοδο του Alexandra Hotel, αφήνοντας τον Γκράχαμ να πληρώσει τον νεαρό οδηγό που τους έφερε από τον Πειραιά, με τα λεφτά που του είχε

  • d3
    «Ανεμοστρόβιλος Ζωίτσα» – Διήγημα του Μιχάλη Φακίνου

        Ο ξαφνικός ανεμοστρόβιλος της 30ης Ιουλίου εμφανίστηκε περί την ενδεκάτη πρωινή στη συμβολή της κεντρικής οδού και του ανώνυμου χωματόδρομου, εκεί όπου δύο ώρες πριν ήταν σταθμευμένο το ημιφορτηγό του Θεόφιλου με τα καρπούζια, τα ξερικά πεπόνια και

  • bet4
    Μουσικές και εικόνες που ζωντανεύουν μέσα στα παραμύθια

    Γράφει η Ελένη Μπετεινάκη // *     Έχει σκεφτεί κανείς ποτέ πως θα ήταν η ζωή μας χωρίς εικόνες, μουσική και… παραμύθια; Άχρωμη, άοσμη και μονότονη, ίσως. Εικόνες της φαντασίας που γίνονται πίνακες ζωγραφικής και ζωντανεύουν δυο φορές μέσα

  • To_Kokkino_Kaskol
    Τη θρησκεία μου ονόμασαν Ποίηση

    Γράφει ο Σταύρος Σταμπόγλης //   Σημειώσεις στα περιθώρια της ποιητικής συλλογής «ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΚΑΣΚΟΛ» του Γιώργου Δοσατζή εκδόσεις Μανδραγόρας 2016.   Τότε ήταν που χρειάστηκε να πατήσω γερά στη δύναμη μου κι έγινα ο ταπεινότερος των ανθρώπων   «Το

  • maitre_cover
    Η επινόηση της πραγματικότητας

    Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος //   «Ο μαιτρ της Δευτέρας Παρουσίας» του Λέο Πέρουτς, μτφ: Ρόζα Ιωαννίδου, σελ. 304, Εκδ. Κίχλη   Κάποιοι συγγραφείς είναι «καταδικασμένοι» να δικαιώνονται αργά• οι καιροί τους, ως άλλη σουρντίνα, πνίγουν τον ήχο των προθέσεών

  • pl_m
    Το τέλος της μικρής μας πόλης

    Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος //   «Πλατεία Μεσολογγίου» του Βαγγέλη Προβιάς, σελ. 192, Εκδ. Ολκός   Η πόλη ως άλλη σαρκοφάγος. Τα όριά της ως νοητός χάρτης μέσα στον οποίο κινείται η μυρμηγκιά των ανθρώπων. Ο Δημήτρης Χατζής έγραψε για

  • 04923_03
    Συγγραφέας παλιάς κοπής

    Γράφει η Ελένη Γκίκα //   Με βήματα σταθερά, σεμνά και χαμηλότονα, συγκροτημένα, η πολιτικός μηχανικός Σοφία Δημοπούλου τα τελευταία χρόνια και ξεκινώντας με το μυθιστόρημα «Lapis lazuli, η πέτρα που λείπει» το 2012, επιστρέφει ανανεώνοντάς το ταυτοχρόνως στο παλιό καλό

  • d5
    «Σαν τους κόκκους του αλατιού» – Διήγημα του Νίκου Χρυσού

        Ένα πρωί γέμισα μια βαλίτσα, αποχαιρέτισα τη Χάνα και επέστρεψα στα καλοκαίρια των νεανικών μου χρόνων. Έμπαινε ο Ιούλιος κι ίσως γι’ αυτό αισθανόμουν έτσι ελαφρύς, κι ενώ είχα πάνω από είκοσι χρόνια να επισκεφτώ την Αλυκή και

  • apple+fiona
    «Never Is A Promise» – Διήγημα του Γιώργου Γλυκοφρύδη

        Την φωτογραφία την είδε τυχαία. Στο Facebook. Χαζεύοντας τις αναρτήσεις. Πίνοντας τον πρωινό καυτό καφέ και τρώγοντας ψωμί και σκληρό τυρί, και μια μπουκιά χθεσινό ψημένο κρέας που είχε μείνει εκτός ψυγείου. Έτσι την είδε, την φωτογραφία της.

  • req
    Αποχαιρέτα την πόλη που χάνεται

    Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος //   «Ρέκβιεμ» της Έρσης Σεϊρλή, σελ. 208 , Εκδ. Απόπειρα   Πώς τα φέρνει η τύχη: πρόσφατα, πολύ πρόσφατα, από τα βάθη της βιβλιοθήκης μου έπεσε ένα ολιγοσέλιδο βιβλίο με κιτρινισμένες σελίδες και κουρασμένο εξώφυλλο.

  • alexan_1
    Στην Αλεξάνδρεια των λογοτεχνών

    Του Γεωργίου Νικ. Σχορετσανίτη //              ‘There are only three things to be done with a woman. You can love her, suffer for her, or turn her into literature’. Λώρενς Ντάρελ   Εκείνο ωστόσο που

  • lith_cover
    Λιθοξόος ή εκεί που κατοικούν τα εξόριστα όνειρα

    Γράφει η Χρύσα Φάντη //   Μανόλης Πρατικάκης «Λιθοξόος», σελ. 84, Εκδ. Κέδρος, 2016 (μια αναγνωστική προσέγγιση στην ποιητική του Μ. Πρατικάκη)   «Κάθομαι σε βραχάκι κατά Γιαλυράκη μεριά. Δροσίζει τα πόδια μου το κύμα. Ξαφνικά έστρεψα στα νερά. Είπα:

  • dihghmab
    Διήγημα Fractal: «Αγορασμένη ζωή»

    Της Ελένης Χωρεάνθη //     Συγγρού – Φιξ / Σύνδεση με τραμ Connection with tram *   Είναι πρωί, ώρα που ο κόσμος όλος τρέχουν να προλάβουν ποιος ξέρει τι. Αγουροξυπνημένοι, κουρασμένοι, νωθροί, βαριεστημένοι, αγχωμένοι, σαφώς, από την αβεβαιότητα,

ΧΟΡΗΓΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ:
ΧΟΡΗΓΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ:
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΥΛΗ
images
Βιβλιοκριτική: «Με τη γεύση της αλμύρας»

 Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου // Σκέψεις πάνω στο ποιητικό βιβλίο “Μάρερμα” της ποιήτριας Ξανθίππης Ζαχοπούλου, (φιλοτεχνημένο από τον διακεκριμένο αγιογράφο κ. Ιωάννη Μητράκα) την εκδόσεων “ΠΗΓΗ”.   Στο βιβλίο-κόσμημα της Ξανθίππης Ζαχοπούλου δυο διαφορετικές μορφές τέχνης συνυπάρχουν και συνομιλούν. Το μισό βιβλίο φιλοξενεί σκίτσα φιλοτεχνημένα

Περισσότερα
  • poetry
    Επτά ποιήματα

    Γράφει ο Ε. Μύρων // *       Ορυμαγδός Κάθομαι και χαζεύω το τασάκι ώρες ώρες Φορτωμένο με σκέψεις κι αποτσίγαρα καθώς είναι, θυμίζει χωματερή ή νεκροταφείο Καμιά φορά ρίχνω λίγο νερό, ίσως για να σιγουρευτώ ότι έσβησαν οι

    Περισσότερα
  • f5
    Τρία ποιήματα

    Του Τάσου Σ. Μάντζιου // *       ΚΑΤΙ ΚΑΧΕΚΤΙΚΑ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΑ Είναι κάτι τραγούδια, οξύρρυγχα, με ευκολία διαπερνούν, τις πανοπλίες της νύχτας.   Κάτι καχεκτικά απογεύματα, που σαν κλαράκια σπαν, στους αληγείς ανέμους.   Κάτι ερωμένες Κυριακές, πλήρεις αγκυλωτών

    Περισσότερα
  • f15
    Διήγημα: «Το Κίτρινο Αδιάβροχο»

    Της Μαρίνας Παπαχρόνη // *       Το σχολείο. Το σπίτι. Το λεωφορείο. Είκοσι λεπτά δρόμος. Από το απέναντι ζαχαροπλαστείο μια φρυγανιά, γύρω της σοκολάτα. Μέσα σε ένα ασημένιο φακελάκι. Το θαμπό πρόσωπο του κοριτσιού, καθρέφτης πάνω του. Ανάμεσα

    Περισσότερα
  • f3
    Τρία ποιήματα

    Της Ζωής Δικαίου //        Kύπρος… στο αδικαίωτο φως     Ογρή είναι ακόμη η γη απ” τις θαλασσαρμύρες των ματιών κι από αίματα αθώων. Ογρή. Ανάβρυσμα στο χώμα ετούτο ο βαθύς καημός ο σπαραγμός, οι θύμησες. Ο

    Περισσότερα
  • f2
    Ποίηση: «Ο θάνατος του ποιητή»

    Της Κωνσταντίας Γέροντα // *     Ένας σκορπιός μου καταβροχθίζει το στήθος από παιδί Το ρόδο πέθανε και χιόνισε μες στο καλοκαίρι Σώμα μου, σε ξέχασα, σε έχασα, σε άφησα Γιατί η ύλη είναι τυχαία και κάνει κύκλους σα

    Περισσότερα
  • f16
    Διήγημα: «Η Εποχή της Ανδάρια»

    Του Θανάση Πάνου // *       Στην Ανδάρια υπήρχε ακαθόριστος αριθμός από αρνιά, δράκους, φίδια, πάνθηρες και άλλα όντα μεγάλα και μικρά που αποκτούσαν απόκρυφη και μυστηριακή σημασία στις τελετές. Οι μυσταγωγοί με προπαρασκευαστική μουσική, κροταλίζοντας τα δόντια

    Περισσότερα
  • f15
    Ποίηση: «Το σακί του Σατράπη»

    Του Χρήστου Τσαγκάρη // *       Πολλοί λένε πως είδαν τον Δημάρατο την τελευταία μέρα του στη σατραπεία. Άνοιξε ένα σάκο και βγήκε στον δρόμο. Με ανεπαίσθητες σχεδόν κινήσεις τράβηξε τον ήλιο από το πλακόστρωτο, τα πρόσωπα από

    Περισσότερα
  • f6
    Έξι ποιήματα

    Του Στρατή Παρέλη //       Όπως θα το διαβάζεις κάποτε στα παραμύθια..   Οι πεταλούδες κάνουν τραμπάλα πάνω στα ηχηρά τριαντάφυλλα· Τα λιανά ποδαράκια τους ψαύουν την ομορφιά ποικιλοτρόπως· Φυσά αεράκι: έντονα η μνήμη με τα αισθήματά μου

    Περισσότερα
  • f7
    Διήγημα: «Η δίψα του καλοκαιριού»

    Του Νίκου Τσούλια // *      Portrait of gipsy girl in Saintes Maries de la Mer   Τότε δεν θέλαμε να έρχεται το καλοκαίρι, γιατί θα ήμασταν όλη μέρα στα χωράφια, στις βαριές δουλειές και στα ζώα. Ήταν καλύτερο το

    Περισσότερα
  • did
    Διήγημα μπονζάι: «Η παραίτηση»

    Του Σπύρου Παύλου // Στο φίλο, ζωγράφο Νίκο Κακουλίδη που το άκουσε πρώτος και επέμενε     «Ο Θεός, λίγα λεπτά μετά την καταστροφή των Δίδυμων Πύργων, έριξε μια τελευταία ματιά στις παρακλήσεις των επιβατών των δύο αεροπλάνων, άχρηστες πια,

    Περισσότερα
  • f1
    Ποίηση: «NEODADA»

    Του Αργύρη Ευαγγελούλη // *     Έρχεται το Φ ως ήλιος τ ώρα που χτυπούν τα αίματα με δόντια στο χαμένο λιβάδι της ανυπαρξίας κι ακούς το ψιθύρισμα στον ουρανό πομπή θανάτου που τρυπώνει στα μάτια και φωλιές το

    Περισσότερα
  • f4
    Ποίηση: «Ήρθαν πίσω τα καλοκαίρια»

    Του Ανδρέα Γ. Λίτου // *     Ήρθαν πίσω τα καλοκαίρια μισοσβησμένα και του νόστου. Στο καντηλέρι μια λαμπάδα κερνάει φως και παρελθόν. Ρυθμικές οι λάμψεις μεταποιούνται σε μελωδία, ήχοι σιωπηλοί, χαρές παλιές σαν τη σιωπή που αχνίζει. Σταυρόδετα

    Περισσότερα
  • f18
    Τρία ποιήματα: “Σκέφτομαι και γράφω»

    Της Δέσποινας Μπόσκου // *           Δεν ξέρω να γράφω ποίηση Θέλω όμως να γράψω πάνω στο κορμί σου Τις Μεγάλες Λέξεις που με τρομάζουν Έπειτα να τις ξορκίσω διαβάζοντας τες φωναχτά Κι ύστερα μπορεί να

    Περισσότερα
  • f14
    Ποίηση: «Στον κάμπο»

    Της Πόπης Κλειδαρά // *         Ήτανε μέρα δύσκολη.   Λίγο πριν μπει ο Αύγουστος, αποκοιμήθηκε το κορμί μου σ’ ένα λευκό πεζούλι.   Από πάνω, τα μπλε ξεθωριασμένα παράθυρα άνοιξαν με δυο γνώριμα χέρια.   Ξύπνησα

    Περισσότερα
  • big-1
    Αφήγημα: «Στρασάτο δόντι!»

     Της Άννας Δεληγιάννη // *       Καθόταν ακριβώς απέναντί μου. Ήταν περίπου 45! Έδειχνε κάτι να τον ανησυχεί γιατί κουνούσε τα πόδια του και κάπου -κάπου γυρνούσε τη γλώσσα έξω από τα πάνω δόντια κάτι σαν βούρτσα ας

    Περισσότερα
  • f17
    Διήγημα: «Κόκκινο χώμα»

    Της Βάνιας Ζαφειροπούλου // *     Το τσάι πάγωνε στο φλυτζάνι μπροστά του, πως του ήρθε να πάρει τσάι, το χρώμα του ήδη σκούραινε. Τα μάτια του ακίνητα βυθίζονταν στο γκρίζο φως πίσω από το τζάμι της καφετέριας. Την έχασες. Και

    Περισσότερα

Back to Top